Je wilt het niet, je wilt niet boos reageren en tóch gebeurt het.
En toen? Toen ging ik wéér helpen.
En je weet dat het niet altijd helpend is om te helpen en tóch doe je het.
En toen? Toen ging ik er wéér doorheen praten.
En je weet dat dat niet handig is en tóch doe je het.
En toen? Toen ging ik toch weer mijn eigen gang, in mijn eentje zónder anderen.
En je weet dat dat niet fijn is in je eentje.
Wist je dat wanneer je steeds in bepaald gedrag vervalt dat niet helpend is, dit vaak te herleiden is aan het communicatiepatroon waarin je vervalt met de ander(en). Vaak triggert de ander iets bij jou waardoor jij in bepaalde patronen vervalt.
Wij hadden aan de ontbijttafel een keer een voorval met onze zoon. Dat mooi het mooi illustreert. In een boze bui verpulverde hij zijn cracker met zijn hand. Dit gedrag tolereren we niet. We verwachtten dat hij naar zijn kamer ging. Daar bleef hij tot hij weer zelf naar beneden kwam. De tafel was toen alweer afgeruimd, op zijn eigen kruimels na.
Hij ruimde eerst rustig zijn rommel (alleen zijn kruimels) op.
Daarna ging hij nog bozig met zijn handen over elkaar aan tafel zitten.
Hij bleef bozig en zei op den duur; "ik heb honger" en "ik ben moe". Dit bleef hij op een klagende, zielige manier aan ons kenbaar maken.
Op dit punt hebben wij als ouders een aantal ((on)bewuste) keuzes hoe we reageren.
We kunnen:
- emotioneel en impulsief reageren en boos ("dan had je je eten maar niet moeten verpulveren!") worden of
- juist enorm zorgend("och ja we hadden de tafel al afgeruimd, wat wil je nog eten, zal ik het voor je smeren?")
- Of we blijven rustig en benoemen op wat we zien en horen en gaan in gesprek over zijn gedrag.
Het ene is waartoe je onbewust uitgelokt kunt worden en het ander is een bewuste reactie.
Dit is allemaal uit te leggen vanuit de transactionele analyse.
Transactie staat voor overdracht. Je draagt iets over en je verwacht er iets op terug. Een verwachtingspatroon.
Het is op meerder manieren schematisch uit te leggen. En wanneer je het begrijpt kun je je eigen communicatie beter begrijpen. En waar nodig aanpassen.
Waar wij in ieder geval niet voor gekozen hebben is boos te reageren of hem meteen te helpen. En dat is omdat dit juist is waar hij vanuit zijn communicatiestijl onbewust op aanstuurt en wat wij herkennen in andere situaties wat niet helpend is.
Het is dus heel goed te herkennen in het gezin maar ook werkgerelateerde communicatie is dit toe te herkennen en te vertalen.
Nieuwsgierig geworden? Wil je er mee over weten?
Herken je dit? Wil je eens met mij sparren over een situatie?
Wees welkom!
Reactie plaatsen
Reacties